Kloukas

Sinds dik een jaar heeft Rijkswaterstaat de vluchtstrook op de A7 tussen Zaandam en Purmerend beschikbaar gesteld als spitsstrook. Helaas lijkt het wel alsof niet iedereen het door heeft. Mensen zijn echt gewoonte dieren.

Jarenlang heeft men gereden op twee stroken richting Purmerend met een lege strook aan de rechterkant, de vluchtstrook. Ondanks de meerdere boorden die aangeven dat de strook open is en de groene pijlen boven de strook elke 500 meter, blijven de meeste automobilisten ‘netjes’ op de in dit geval middelste strook rijden. Dus, en ze rijden te traag voor mij, en ze rijden letterlijk midden op de weg waardoor ik steeds van baan moet wisselen. Ga naar rechts mensen!!! Op een gegeven moment kun je op de spitsstrook aan de rechter kant sneller rijden dan op de linker strook wat doorgaans de strook is van de asociale leasebak rijders. Maar rechts inhalen mag dan ook weer niet. Dus ben ik eindeloos heen en weer aan het schuiven over de gehele breedte van de A7 onderweg naar huis.

Ik moet wel bekennen dat van de 18 (ja ik heb ze echt geteld) gevallen die hopeloos traag op de middelste strook reden vandaag, 14 gevallen vrouwen waren die als een zombie, met hun handen krampachtig op stand ‘tien voor twee’ het stuur wurgden en blik op het oneindige braaf naar huis reden. Ik weet het, flauw, cliché, maar toch waar. Misschien tijd voor een nieuwe ronde voorlichting… Ik probeer het alvast hier. En ja, er is ook een handleiding over de spitsstrook. Lees die maar ook even…

Gisteren avond kregen de heren van Ardea een nieuwe kans om de eerste overwinning van het seizoen te boeken in de Promotieklasse A van Regio Holland. Wekelijks wordt er goed gespeeld, zelds de koplopers moeten flink zweten om de punten binnen te halen, maar het is steeds net niet.

Dit keer kon Ardea het proberen tegen Zaanstad 3 van trainer Rein de Wit. Voor het eerst sinds maanden met een compleet fit selectie. De kansen voor handhaving zijn inmiddels gering, maar ondanks dat, wordt er wekelijks goed gespeeld en proberen de heren de eerste overwinning binnen te halen. Wedstrijden tegen de oude trainer van Ardea, Rein de Wit, hebben altijd een speciale karakter. Iedereen is er op gebrand om van de oude vriend te winnen. Zeker omdat als het niet goed loopt, de trainer altijd vermakelijke speeches houdt tijdens het spel en time-out tegen zijn team.
Read the rest of this entry »

Letterlijk. Nauwelijks remsporen te zien op het weiland naast de A9. Het lijkt alsof het toestel van Turkish Airlines als een dode mus naar beneden is komen vallen. Door de drukte op het werk geen nieuws gevolgd tot dat collega’s zeiden dat de A9 afgesloten was bij Badhoeverdorp. Ik maakte een grap vragend of er een vliegtuig op de snelweg was geland of zo. De reacties hierop waren niet zoals ik had verwacht. Oeps.

Onderweg naar mijn volleybalwedstrijd in Heerhugowaard nog even goed opgelet of ik iets kon zien. Ik dacht het zal naast de polderbaan liggen, langs de A5. Maar kon niets zien, hoop opgegeven en flink doorgereden. Tot de file op de A9 waar ik de vliegtuig kon zien liggen als een gewonde slang op een veld.
Read the rest of this entry »

Een van de grootste wapens voor een buitenlander om te integreren is een goede taalbeheersing. Mensen stellen het doorgaans ook op prijs als je het in ieder geval probeert om hun moerstaal te leren spreken.

Maar hoe zit het met de autochtonen zelf? Hoe goed zijn zij met hun moerstaal?? Als ik, vooral, jonge mensen om mij heen hoor praten, gaan vaak mijn nekharen overeind van de fouten die zij uitkramen. Vooral zinnen waar een vergelijking in wordt gemaakt blijken bijzonder lastig te zijn. Om maar niet te beginnen over de van origine engelse woorden die toch knap verdraait worden en een nederlands tintje krijgen.

Gellukig zijn jonge mensen nog in staat om veel te leren. Maar de ‘voorbeelden’ die ons zouden moeten bijscholen maken er vaak zelf een potje van. Op Taalpuristen is er inmiddels een aardig verzameling ontstaan van rake fouten. Van krantadvertenties tot berichten op de NOS teletekst. En dan over de allo’s klagen…

(Met dank aan Goudvis.org)

Ik zag laatst een plaatje dat mij inspiratie heeft gegeven voor een nieuwe vakantie bestemming mocht ik ooit zo gek worden om aan hardlopen te beginnen. Daar kun je de beste trainingsmaatjes ter wereld treffen. Zij maken gegarandeerd een kampioen van je.

Voor al dit moet je naar Pamplona vertoeven ergens in oktober. Pamplona is de hoofdstad van de spaanse provincie Navarra en van oudsher de hoofdstad van de Euskadis (Basken). Een beetje raar als je in ogenschouw neemt dat de stad zich al lang niet meer in Euskadi (Pais Vasco, Baskenland) bevindt.

Daar vindt plaats elke jaar een van de meest opmerkelijke heilige feesten van de wereld. Een stel gekken in witte pakjes worden ergens op een straat losgelaten. Om er zeker van te zijn dat er geen verwarring ontstaat hebben ze allemaal een rode doek om hun nek. Vervolgens komt er een eerste schot. Tijd om een schietgebedje te doen. Bij de tweede schot (dit wijkt dus ook af van de normale hardloop wedstrijden waar men gewoon bij de eerste schot al vertrekt), is het rennen geblazen.

Waarom is dit nou de beste training als je hardloopambities hebt? Omdat je als je als laatste achteraan rent, na de tweede schot, hoogstwaarschijnlijk dit zult zien achter je…

Pamplona bull